Opracowanie: Hanna Tyszkiewicz; Ks. Jacek Uchan
Scenariusz przeznaczony jest dla starszych klas szkoły podstawowej, gimnazjum oraz szkoły średniej.
Dekoracja:
Obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, portret Kardynała
Stefana Wyszyńskiego, kwiaty, flaga Polski, napis (dowolny
cytat z twórczości Kardynała Wyszyńskiego), stolik
nakryty białym obrusem, na nim lampa, zegar, brewiarz,
książki, obrazek z Matką Boską, róża.
Uczeń I
Wielki
Kardynał Prymas Tysiąclecia (tak był nazwany przez
Ojca Świętego) jako dąb mocny wyrósł nad
stulecia na cześć i chwałę plemienia polskiego! Niech
Mu oddadzą cześć i podziwienie, bo ponad ludzkie
wznosi się stworzenie.
Uczeń
II
3 VII 2001 r. minie sto lat, gdy w nadbużańskiej Zuzeli w rodzinie organisty Stanisława Wyszyńskiego przyszedł na świat chłopiec imieniem Stefan.W latach dziecięcych i młodzieńczych osobowość przyszłego Prymasa kształtowała rodzina. W jednym z kazań w Zuzeli wspominał:
Kardynał:
" W pamięci został mi obraz Matki Boskiej Częstochowskiej,
przed którym modlił się ojciec i wcześnie utracona
matka. Tu ojciec spędzał chwile wolne od pracy przy
budowie kościoła. Bóg obdarzył go głęboką
religijnością i darem modlitwy, której pozostał
wierny do końca swoich dni''.
Uczeń
III
Pan
Stanisław swoje życie poświęcał całkowicie służbie
Kościołowi oraz obronie wiary katolickiej, prześladowanej
przez carat. Ksiądz Prymas sięga pamięcią do czasów,
gdy nocą ojciec zabierał go nieraz w odległe lasy,
gdzie wraz z innymi gospodarzami stawiali krzyże na
drogach i różnych kopcach.
Uczeń IV
Rodzice
Stefana odznaczali się głęboką czcią i miłością
do Matki Najświętszej. W domu nad łóżkiem wisiały
dwa obrazy: Matki Boskiej Częstochowskiej i Matki
Boskiej Ostrobramskiej, przed którymi wieczorem cała
rodzina odmawiała różaniec. Ojciec z upodobaniem jeździł
na Jasną Górę, zaś matka do Ostrej Bramy. Po powrocie
z pielgrzymek często dyskutowali: która Matka Boża
jest skuteczniejsza, czy Ta co w Ostrej świeci Bramie,
czy Ta ,co Jasnej broni Częstochowy. Świadkiem tych
rozmów był zawsze mały Stefan. Śmierć matki
jeszcze bardziej pogłębiła miłość do Matki Najświętszej,
którą odtąd uważał za swoją Matkę.
Pieśń:
,,Gdy klęczę przed Tobą"
Uczeń
V
Pobożność maryjna, przejęta z domu rodzinnego, rozwijała się w miarę wzrastania i dojrzewania Księdza Prymasa. Kolejne lata Jego życia wskazywały na szczególną więź z Matką Bożą. Święcenia kapłańskie otrzymał w kaplicy Matki Bożej w bazylice włocławskiej. Pierwszą Mszę Św. odprawił na Jasnej Górze przed cudownym obrazem Matki Bożej Częstochowskiej .Odtąd najchętniej sprawował Mszę Św. właśnie przed obrazem Matki Bożej.
Uczeń VI
Kult
maryjny ożywił się w sposób szczególny w okresie
wojny, kiedy to wszystkie ważniejsze wydarzenia miały
miejsce właśnie w dzień Matki Bożej. M. in. w Święto
Zwiastowania N. M. P. został ogłoszony biskupem.
Dlatego na tarczy biskupiej obok słów "Soli Deo"
- Jedynemu Bogu, umieścił wizerunek Jasnogórskiej Pani.
Konsekracja i ingres również odbyły się w miesiącu
maryjnym, a w Dzień Matki Bożej Miłosierdzia został
ogłoszony Prymasem Polski.
Uczeń
V
"Pasterzu najpotężniejszy"
Pasterzu wybrany spośród potężnych - najpotężniejszy,
spośród miłosiernych - najmiłosierniejszy,
spośród łagodnych - najłagodniejszy.
Twoją siłę i hart ducha sprawdził Bóg, gdy kazał Ci żyć w zniewolonej Ojczyźnie, a potem powołał Cię, byś strzegł Jego trzody.
Postawił przed Tobą zadanie przeogromne "Paś baranki i owce moje", gdy zewsząd czyhają wilki potężne i przebiegłe, a szatan rzecze: "Uderzę pasterza, a rozproszą się owce".
Czy można odrzucić Chrystusa i wszystko to, co On wniósł w dzieje człowieka?
Czy można powiedzieć Chrystusowi: Nie!? Czy można odepchnąć to wszystko? Oczywiście, że można. Człowiek jest wolny. Może powiedzieć Bogu: Nie! Człowiek może powiedzieć Chrystusowi: Nie!
Ale pytanie zasadnicze: Czy wolno i w imię czego wolno?
Pieśń:
"Wołanie Pasterza".
Uczeń
VII
Czas,
w którym przyszło kierować Kościołem w Polsce Słudze
Bożemu Kard. Wyszyńskiemu, był wyjątkowy. Kraj
zniszczony. Świątynie stolicy zburzone w 90%. Ojczyzna
zagrożona przez ateistyczny, marksistowski reżim.
Zamykanie seminariów i szkół zakonnych, rozwiązywanie
organizacji katolickich. Brak poszanowania godności człowieka
oraz wartości ogólnoludzkich . Wówczas Prymas
stwierdził:
Prymas
"Wszystko
postawiłem na Maryję i to Jasnogórską"
Uczeń VIII
Jeśli kto zdoła uratować Polskę - to właśnie Niewiasta Obleczona w Słońce
Bogurodzica Dziewica, Bogiem Sławiena Maryja
Ona
tylko może uratować Kościół
Uczeń
IX
Właśnie w Osobie Maryi Prymas znalazł ratunek dla udręczonego Kościoła w Polsce i dla całego Narodu. W imię Maryi i z Jej pomocą rozpoczął obronę wiary i chrześcijańskiego stylu życia.
8.V.1953 r. Episkopat Polski uchwala na Wawelu memoriał napisany przez Prymasa, w którym m. in. Stwierdza.
Prymas
"Rzeczy
Bożych na ołtarzach cezara składać nie wolno. Non
possumus" - nie możemy.
Pieśń: "Nie rzucim Chryste świątyń Twych"
Prymas
,,Gdy
będę w więzieniu, a powiedzą wam, że Prymas zdradzał
sprawy Boże - nie wierzcie. Gdyby mówili, że Prymas ma
nieczyste ręce - nie wierzcie. Gdyby mówili, że Prymas
stchórzył - nie wierzcie. Gdy będą mówili, że
Prymas działa przeciw narodowi i własnej Ojczyźnie
- nie wierzcie. Kocham Ojczyznę więcej niż własne
serce i wszystko, co czynię dla Kościoła, czynię dla
niej. Prymas nigdy nie zdradził i nie zdradzi sprawy Kościoła,
choćby miał za to zapłacić życiem i własną krwią".
Uczeń
X
25.IX.1953 r. późnym wieczorem został aresztowany. Początkowo przebywał w Rywałdzie Królewskim, później w Stoczku Warmińskim, po roku został przeniesiony do Prudnika Śląskiego, a w 1955 r. do Komańczy.
(fotel
z różą, stolik, zegar, brewiarz i mały obrazek z Matką
Boską)
Uczeń V
Kocham deszcz, który pada czasami w Komańczy, nawet taki szorstki i chłodny, gwiazdkę śniegu co nieraz Mu w oczach zatańczy, żeby był taki jak zawsze pogodny. Prostą lampę na stole. Wszystkie Jego książki, brewiarz, zegar, wieczorną ciszę - nawet taki najmniejszy z Matką Boską obrazek, który komuś z wygnania podpisze.
Krzyże
żadne nie krwawią, gdy jest świętość i spokój, gdy
z wygnańcem po cichu drży Polska - wszystko proste jak
wiersze - brewiarz, lampa i pokój, drzew warszawskich na
niebie gałązka.
Pieśń:
"Polskie kwiaty"
Uczeń
XI
Tuż
po uwięzieniu, 8.XII.1953 r. w Uroczystość
Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny oddał
się w całkowitą niewolę Matce Najświętszej:
Prymas
"Oddaję
się Tobie, Maryjo, całkowicie w niewolę(...) Wszystko,
cokolwiek czynić będę przez Twoje ręce Niepokalane,
Pośredniczko łask wszelkich, oddaję ku chwale Trójcy
Świętej ,,Soli Deo - per Mariam" - Jedynemu Bogu -
przez Maryję.
Uczeń I
Jako
człowiek głębokiej wiary i nadziei, trzyletni okres
uwiezienia wykorzystał na pogłębienie życia wewnętrznego,
przygotowanie programu Wielkiej Nowenny i Ślubów Narodu,
które zostały odnowione 26.VIII.1956 r. oraz
przygotowanie obchodów Tysiąclecia Chrztu Polski.
Prymas
"My,
Biskupi Polscy i Królewskie Kapłaństwo, Lud nabyty
zbawczą krwią Chrystusa Twojego, przychodzimy Maryjo znów
do tronu Twego, Pośredniczko Łask Wszelkich, Matko Miłosierdzia
i wszelkiego pocieszenia. Przynosimy do stóp Twoich
niepokalanych całe wieki naszej wierności Bogu i Kościołowi
Chrystusowemu, wieki wierności szczytnemu posłannictwu
Narodu, omytego w wodach chrztu świętego. Składamy u
stóp Twoich siebie samych i wszystko, co mamy (...).
Przyrzekamy uczynić wszystko, co leży w naszej mocy,
aby Polska była rzeczywistym Królestwem Twoim i Twojego
Syna, poddanym całkowicie pod Twoje panowanie, w życiu
naszym osobistym, rodzinnym, narodowym i społecznym. Królowo
Polski przyrzekamy!"
Uczeń II
Śluby Jasnogórskie były szczytowym punktem maryjnej drogi Prymasa Tysiąclecia- drogi, która wśród cierpień osobistych i całego narodu prowadziła od zawierzenia siebie po oddanie w niewolę miłości Maryi całej Polski.
Pieśń
"O Wielka Matko Boga i człowieka"
Uczeń III
Kardynał Wyszyński wywarł ogromny wpływ na Kościół w Polsce, jak również na dzieje narodu polskiego. Był nieugiętym obrońcą nie tylko praw Kościoła, ale i człowieka oraz całego narodu, któremu poświęcił swoje życie. Opracowana przez niego Społeczna Krucjata Miłości ma charakter pewnego rodzaju dekalogu chrześcijańskiej miłości. Prymas Tysiąclecia był człowiekiem, który wskazał konkretne sposoby przekształcania wiary w miłość na uczynki dnia codziennego.
Uczeń
VI i V (mówią na zmianę)
1. Szanuj każdego człowieka, bo Chrystus w nim żyje. Bądź wrażliwy na drugiego człowieka, twojego brata ...
2. Myśl dobrze o wszystkich. - Nie myśl źle o nikim. Staraj się w najgorszym dostrzec coś dobrego.
3. Mów zawsze życzliwie o drugich. - Nie mów źle o bliźnich. Napraw krzywdę wyrządzoną słowem. Nie czyń rozdźwięku między ludźmi. Jednocz sercem i słowem.
4. Rozmawiaj z każdym językiem miłości. Nie podnoś głosu. Nie przeklinaj. Nie rób przykrości. Nie wyciskaj łez. - Uspokajaj i okazuj dobroć.
5. Przebaczaj wszystko wszystkim. Nie chowaj w sercu urazy. Zawsze pierwszy wyciągaj rękę do zgody.
6. Działaj zawsze na korzyść bliźniego. Czyń dobrze każdemu, jakbyś pragnął, aby tobie czyniono. Nie myśl o tym, co tobie jest kto winien, ale co ty jesteś winien innym.
7. Czynnie współpracuj w cierpieniu. Chętnie spiesz z pomocą, radą, pociechą, sercem.
8. Pracuj rzetelnie, bo z owoców twej pracy korzystają inni, jak ty korzystasz z pracy drugich.
9. Włącz się w społeczną pomoc bliźniemu. Otwórz rękę ubogim i chorym. Użyczaj ze swego. Staraj się dostrzec potrzebujących wokół siebie.
10. Módl się za wszystkich, nawet za nieprzyjaciół.
Uczeń
VI
Ukoronowaniem
jego ofiarnej pracy i zmagań był wybór na Stolicę
Piotrową Kardynała Karola Wojtyły, który przybrał
imię Jan Paweł II. Po inauguracji swego pontyfikatu
podczas audiencji w przemówieniu do Polaków, zwracając
się do Prymasa Wyszyńskiego powiedział.
Papież
"Czcigodny
i umiłowany Księże Prymasie! Pozwól, że powiem po
prostu, co myślę. Nie byłoby na Stolicy Piotrowej tego
Papieża - Polaka, (...) gdyby nie było Twojej wiary,
nie cofającej się przed więzieniem i cierpieniem,
Twojej heroicznej nadziei, Twego zawierzenia bez reszty
Matce Kościoła, gdyby nie było Jasnej Góry i tego całego
okresu dziejów Kościoła w Ojczyźnie naszej, które
związane są z Twoim biskupim i prymasowskim posługiwaniem".
Uczeń VII
Podobnie
jak Ojciec Święty był człowiekiem "Ośmiu błogosławieństw"
(wychodzi
8 dzieci z zapalonymi świecami , każde wypowiada 1 błogosławieństwo
w innym języku)
1. makarioi oi ptocoi tw pneumati, oti autwn estin h basileia twn ouranwn.
Błogosławieni
ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo
niebieskie.
2.
Beati, qui lugent: quoniam ipsi consolabuntur.
Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.
3. Szerencses csöndes mer uk kopnok föld.
Błogosławieni
cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.
4.
Selig sind, die hungern und dürsten nach der
Gerechtigkeit, denn sie werden gesättigt werden.
Błogosławieni,
którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni
będą nasyceni.
5.
Blessed are the merciful: for they shall obtain mercy.
Błogosławieni
miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.
6. ???????? ?????? ???????, ??? ??? ???? ?????.
Błogosławieni
czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.
7.
Heureux ceux qui font oeuvre de paix: ils seront appelés
fils de Dieu.
Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.
8. Palaiminti persekiojami del teisumo, ju yra dangaus karalyste.
Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
9. Beati sarete voi, quando vi oltraggeranno e perseguiteranno, e falsamente diranno di voi ogni male per cagion mia. Rallegratevi ed esultate, perché grande e la vostra ricompensa nei cieli; cosi, infatti, hanno perseguitato i profeti che sono stati prima di voi.
Błogosławieni
jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was,
i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na
was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza
nagroda w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków,
którzy byli przed wami.
Uczeń
VIII
Odszedł do Pana po pewną nagrodę i dzisiaj w niebie wstawia się za nami.
Jego modlitwa daje nam ochłodę, wśród skwaru życia, gdy jesteśmy sami.
O
Sługo Boży, Czcigodny Stefanie, przyjmij, prosimy,
pokorne błaganie.
Pieśń: "Boże coś Polskę"